Marjolein Postelmans

Deze week stellen wij u voor aan Marjolein, één van onze OSA-consulenten. Marjolein is sinds 1,5 jaar ons vaste gezicht in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis en is werkzaam voor regio Noord-Brabant. Ze houdt van baantjes trekken in het zwembad voor geest en lichaam en kan al enorm gelukkig worden van de zon die schijnt of een patiënt die ze op de rit krijgt. Marjolein is enthousiast, sociaal en kritisch en hoopt met haar bruisende voorkomen mensen te kunnen motiveren voor de  Obstructief SlaapApneu (OSA)- therapie.

Hoe heeft jouw loopbaan er de afgelopen jaren uitgezien?

‘Toen ik 19 jaar was heb ik de opleiding A-verpleegkunde afgerond en ben ik begonnen met werken in het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis in Tilburg. Eenmaal een jaar aan het werk wilde ik mij verdiepen in kinderaantekening, dit is de specialistische vervolgopleiding voor de kinderverpleegkunde. Ik heb toen verschillende Universitaire ziekenhuizen aangeschreven en werd aangenomen in Amsterdam. In het eerste jaar kwam ik uit bij een reanimatie van een baby. Dit maakte zoveel indruk op mij als 20-jarig meisje, dat ik moest stoppen met de opleiding.

Vanaf dat moment wilde ik liever even van een afstand in de verpleging werken en werd ik secretaresse op de afdeling kindercardiologie. Nadat ik dit werk een aantal jaar had gedaan ben ik de commerciële wereld ingegaan en werkte onder andere in de detachering. De zorg heb ik daarentegen nooit echt losgelaten. Bij evenementen werkte ik regelmatig vrijwillig bij EHBO posten via het Rode Kruis. Ik besefte dat de zorg als een rode draad door mijn leven loopt en stond open voor een nieuwe uitdaging.’

Hoe ben je van kinderverpleegkunde en de commerciële wereld dan bij OSA-consulent terecht gekomen?

‘Toevallig heb ik een vriendin met slaapapneu. Wij zijn samen een tijd als vrijwilligers werkzaam geweest bij de Apneuvereniging. Hier waren wij regiocoördinatoren voor de regio Zeeland. Sandra Houtepen heeft ons ingewerkt en zij wees mij later ook op de openstaande vacature bij Total Care.’

Wat is jouw functie in en wat maakt het leuk?

‘Als OSA-consulent begeleid ik patiënten die net te horen hebben gekregen dat ze slaapapneu hebben. Daarbij geef ik uitleg over slaapapneu in het algemeen, over de apparatuur en ik noteer de klachten van de patiënt zelf. Vervolgens is de patiënt het eerste jaar onder  begeleiding van de slaapverpleegkundige in het ziekenhuis en na dat jaar nemen wij het indien nodig over. Soms ervaren mensen zelf geen klachten en het is dan belangrijk om ze goed te informeren over de mogelijke complicaties indien ze de therapie niet goed volgen, zoals bijvoorbeeld een hersen- of hartinfarct ’

‘De complexe OSA casuïstiek vind ik het ‘leukst’ aan mijn werk omdat het toch als een soort overwinning voelt als je die persoon goed kunt helpen en therapietrouw krijgt. Met complex bedoel ik niet per se mensen die moeite hebben met de therapie, maar mensen die ook andere aandoeningen hebben waardoor we extra oplossingen moeten aandragen in combinatie met de therapie.’

Het is niet alleen snurken, het is veel meer.

 

Wat staat jou het meest bij van een patiënt?

‘Vorig jaar had ik een patiënt met een nierdialyse. Door de nierdialyse kon meneer het apparaat maar 3 tot 4 uur per nacht verdragen, in principe is dit niet genoeg voor de therapietrouw maar dat was voor meneer het meest haalbare. Ik ben meneer toen zelf blijven begeleiden en had om de drie maanden een afspraak met hem staan. Zo bleef hij gemotiveerd om die 3 à 4 uur per nacht vol te houden. Helaas is hij pas geleden overleden. Ik ging het apparaat bij hem thuis ophalen waar zijn dochter mij op stond te wachten. Ze vertelde mij dat hij altijd naar mijn bezoek uitkeek. Dat er iemand even voor hem was en dat ik aandacht had voor hoe het met hem ging. Dat vond ik wel heel fijn om te horen, daar doe ik het natuurlijk voor.’

Vind jij dat er nog iets verbeterd kan worden binnen de respiratoire zorg?

‘Ik denk dat er nog wel duidelijker naar buiten mag worden gebracht wat de gevolgen zijn van onbehandeld slaapapneu. Het is niet alleen snurken, het is veel meer. Klachten sluipen er vaak langzaam in waardoor mensen de klachten afschuiven op ouderdom of stress bijvoorbeeld. Als we er op tijd bij zijn kan het CPAP-apparaat ervoor zorgen dat mensen weer goed op eigen niveau kunnen functioneren en niet genoegen hoeven te nemen met de klachten.’