Slaapapneu ervaring van Patrice - Van een longaanval naar een diagnose die alles verklaarde

Patrice werkt al vijftien jaar in de nachtzorg op agogisch gebied. Ondanks haar onregelmatige diensten probeert ze zoveel mogelijk regelmaat te vinden in haar dagelijks leven. In haar vrije tijd sport ze graag, rijdt ze motor, spreekt ze af met vrienden en past ze regelmatig op honden. Toch merkte Patrice dat haar energie langzaam verdween.

Lang moe zonder duidelijke oorzaak

"Het voelde alsof ik wakker werd en meteen al een halve marathon had gelopen."

Vermoeidheid speelde al langere tijd een grote rol in het leven van Patrice. Ze werd vaak moe wakker en had het gevoel dat haar lichaam niet goed kon herstellen. Ze bezocht meerdere keren haar huisarts, maar een duidelijke oorzaak werd niet gevonden. Er werd gekeken naar verschillende mogelijke verklaringen en ook haar nachtdiensten werden regelmatig genoemd. "Er werd veel naar mijn nachtdiensten gekeken, terwijl ik zelf niet het gevoel had dat daar het probleem zat. Ik ken mijn lichaam. Ik voelde dat er iets niet klopte."

Tijdens haar zoektocht naar een verklaring voor haar klachten merkte Patrice hoe belangrijk het is om naar je eigen lichaam te blijven luisteren. "Ik ken mijn lichaam. Ik wist dat er iets niet klopte." Als vrouw had ze soms het gevoel dat haar klachten minder goed werden herkend. Bij slaapapneu denken veel mensen nog steeds als eerste aan een man. Terwijl vrouwen er natuurlijk ook mee te maken kunnen krijgen.

In juni kreeg Patrice een longaanval. Na verschillende onderzoeken bleek dat ze ACOS heeft, een combinatie van astma en COPD. Toch bleef ook de vermoeidheid een belangrijk aandachtspunt.

Uiteindelijk stelde haar huisarts een slaaponderzoek voor. "Mijn huisarts dacht aan slaapapneu. Omdat ik al bij de longarts liep, kwam het slaaponderzoek daar ook ter sprake." De uitslag volgde op 5 december. Daaruit bleek dat Patrice een AHI van 27 had. "Ik wist wel dat ik kon snurken, maar omdat ik alleen ben, weet je niet wat er verder gebeurt tijdens je slaap."

De diagnose slaapapneu verklaarde een deel van haar klachten.

Wennen aan PAP-therapie

Na de diagnose startte Patrice met PAP-therapie. "De gewenning viel mij eigenlijk mee. Na ongeveer een week had ik al het idee dat ik wat meer uitgerust wakker werd." Waar haar AHI eerst op 27 lag, ligt deze nu standaard onder de 5. "Dat verschil merk je echt."

Inmiddels gebruikt Patrice haar PAP-apparaat iedere nacht. Ook tijdens vakanties gaat de therapie gewoon mee. Inmiddels heeft Patrice ook een AirMini aangeschaft. "Met de auto neem ik meestal mijn gewone apparaat mee, maar op de motorscooter is de AirMini extra compact."

Zoals veel gebruikers moest ze wel haar eigen routine vinden. "Het schoonmaken blijft soms een uitdaging. Vooral in de periodes dat er meer condens in de slang blijft hangen, dan sta ik in de ochtenden met mijn slang te zwaaien om het vocht eruit te verwijderen"

Ook merkte ze verschil tussen kraanwater en gedestilleerd water. "Voor mij voelt gedestilleerd water prettiger aan, maar dit is voor iedereen natuurlijk anders."

Veranderingen accepteren

De grootste uitdaging voor Patrice zit niet in het gebruik van haar PAP-apparaat. "Het moeilijkste vind ik dat mijn leven veranderd is. Dit kwam ook doordat er veel tegelijk veranderd is."

Door haar longproblemen merkt ze dat sommige dingen meer energie kosten dan vroeger. Ze is sneller benauwd en kortademig, al laat ze zich daardoor niet tegenhouden. "Ik blijf de dingen doen die ik leuk vind."

Voor Patrice was slaapapneu geen onbekend onderwerp. Door haar werk in de zorg kwam ze regelmatig mensen tegen die een PAP-apparaat gebruikten. Ook in haar privéomgeving kent ze mensen met slaapapneu.

"Het is voor mij geen taboe. Ik zie het veel om me heen en deel soms ook ervaringen of tips met vrienden die zelf slaapapneu hebben."

Stap voor stap vooruit

Hoewel Patrice nog steeds merkt dat haar gezondheid veranderd is sinds haar longaanval, kijkt ze positief naar de toekomst. PAP-therapie is inmiddels een vast onderdeel van haar dagelijkse routine geworden en helpt haar om beter uitgerust wakker te worden.

"Het moet echt onderdeel worden van je leven. Dat kost tijd, maar uiteindelijk wordt het steeds normaler."

Voor Patrice is het belangrijkste dat ze blijft doen wat ze leuk vindt. Sporten, motorrijden, vrienden bezoeken en genieten van de dingen die energie geven. "Ik laat me er niet door tegenhouden."