Sander Klein Meulekamp

Vandaag stellen we jullie graag voor aan onze vaste kracht in het midden van het land. Onze collega Sander werkt sinds 1,5 jaar als OSA-consulent bij Total Care. Vooral in het Meander Medisch Centrum in Amersfoort en het Flevoziekenhuis in Almere is hij een bekend gezicht voor onze patiënten. Sander heeft veel werkervaring als verpleegkundige op diverse afdelingen binnen de zorg. Daarnaast heeft hij veel interesse in technologie, waardoor hij later als trainer en applicatiebeheerder werkzaam was op afdelingen in de zorg. Naast zijn werk brengt Sander graag tijd door met zijn vrouw en hun twee dochters, luistert hij graag naar klassieke muziek en houdt hij zich graag bezig met technische dingen. Zo helpt hij altijd graag zijn familie met mobiel- en computerproblemen.

Hoe ben je bij Total Care terecht gekomen?

‘Ik maak zelf gebruik van CPAP therapie en Total Care is mijn leverancier. Een aantal jaren geleden was ik op zoek naar een nieuwe uitdaging voor werk carrière. Ik ben begonnen als verpleegkundige op de afdeling Orthopedie waar ik vervolgens ben doorgegroeid naar de afdeling Cardiologie. Op Cardiologie moest ik steeds meer werken met verschillende applicaties, waardoor applicatiebeheer een onderdeel van mijn functie werd. Dit vond ik zo interessant dat ik besloot om bij Philips als trainer te gaan werken.’

 ‘Ik werkte al jaren met de apparatuur van Philips en nu kon ik dit gebruiken in mijn functie als trainer van cardiologen omtrent de applicaties en apparatuur. Na 10 jaar bij Philips gewerkt te hebben werd het tijd voor iets anders.’

‘Tijdens de periode dat ik op zoek was naar een nieuwe uitdaging, viel mijn oog op de leverancierssticker op mijn CPAP apparaat. Na een kennismakingsgesprek werd al snel duidelijk dat ik mijn expertise van zowel mijn zorgervaring als technologische apparatuur ervaring goed in deze functie kon combineren. Zo is het spreekwoordelijke balletje gaan rollen.’

Ervaar je het als een voordeel dat je zelf als OSA-consulent slaapapneu hebt?

‘Doordat ik zelf een ervaringsdeskundige ben, kan ik mij wel beter inleven in de problemen waar de patiënt tegen aanloopt. Dat betekent niet dat ik meer ervaring heb dan mijn collega’s. Binnen Total Care leren we als collega’s graag van elkaars ervaringen. Doordat ik zelf OSA patiënt ben zit ik in het test panel en test ik soms de nieuwe maskers op de markt. Meestal deel ik niet met mijn patiënten  dat ik zelf ook gebruik maak van CPAP therapie. Het gebeurd wel eens dat het ter sprake komt, dan is dat zo. Maar ik zet het niet als verkooppraatje om ze te motiveren voor hun CPAP therapie.’

Wat vindt je leuk aan je werk?

‘Ik vind het leuk dat ik afwisselende werkomgevingen heb. Ik draai in twee verschillende ziekenhuizen spreekuren en bezoek regelmatig  patiënten aan huis. Door het coronavirus vinden de thuisbezoeken minder plaats, waardoor ik tegenwoordig ook veel thuis werk. En één keer per maand bezoeken alle OSA-consulenten uit heel Nederland het hoofdkantoor in Goirle. Deze dag vergaderen we, bespreken we casussen, hebben we trainingen en lunchen we met alle collega’s samen.

Daarnaast waardeer ik het enthousiasme van patiënten aan mijn werk. Vooral bij huisbezoeken. Op deze dagen krijg ik zoveel koffie aangeboden dat ik het toch af en toe moet afslaan, omdat ik ander ’s avonds zelf niet kan slapen.

Doordat ik zelf een ervaringsdeskundige ben, kan ik mij wel beter inleven in de problemen waar de patiënt tegen aanloopt.

Is er een situatie van de afgelopen jaren die jou het meest bijstaat?

‘Ja, zeker een situatie uit mijn eerste achterwacht. Dit houdt in dat je naast je 40-urige werkweek stand-by staat  voor de spoedlijn en de spoedbezoeken buiten de kantoortijden. Ik werkte toen 2 maanden bij Total Care en die hele week was het vrij rustig verlopen.  Tot mijn laatste nacht van die week, de zondagnacht.  Die avond belden er diverse patiënten met kleine problemen, maar bij het derde telefoontje kon ik het niet telefonisch oplossen. Een mevrouw had problemen met haar zuurstofapparatuur. Ze woonde  in de buurt van het hoofdkantoor in Goirle, maar omdat het midden in de nacht was kon ik geen collega bereiken. Ik ben toen om half twee ’s nachts in de auto gestapt en van Amersfoort naar het hoofdkantoor in Goirle gereden. Achteraf gezien was het een kwestie van drie keer naar rechts draaien en het was opgelost, maar doordat ik er nog niet zo lang werkte wist ik dit nog niet telefonisch op te lossen. Het was dus zo gepiept en die mevrouw was er mee geholpen.

Uiteindelijk was ik om half 5 thuis, en kon ik nog aantal uurtjes slaap pakken. Want maandagochtend om 7 uur stond de wekker weer, om vervolgens om half 9 weer fris en fruitig in het ziekenhuis  aanwezig te zijn om een spreekuur te draaien. Dat was wel pittig en een uitzonderlijk geval.’

Als je een CPAP patiënt iets mee zou kunnen geven, wat zou dat dan zijn?

‘Ik zou ze mee willen geven dat ze zich niet dagelijks bezig hoeven te houden met het bekijken van hun AHI of andere cijfers die het apparaat weergeeft. Hoe iemand zich bij het opstaan en gedurende de dag voelt is ook bepalend. Dit kan soms haaks staan op de cijfers die het apparaat weergeeft. Ik zou dus zeggen zolang je AHI niet de pan uit rijst en je voelt jezelf ook gewoon goed, dan hoef je je geen zorgen te maken. Daarnaast wil ik nog zeggen, geef het tijd. Geef het tijd om te wennen aan het CPAP apparaat, geef de therapie tijd om de AHI te laten dalen en geef het lichaam tijd om te herstellen van de vermoeidheid.’