Jong en slaapapneu

Peter heeft al vermoeidheidsklachten vanaf zijn 22ste, maar aan slaapapneu dachten hij en zijn familie totaal niet. Zelfs na een auto-ongeluk, waarbij hij voor 2 seconden zijn ogen sloot, ging er nog geen belletje rinkelen. Hij ging er vanuit dat de vermoeidheid door zijn baan bij de bakkerij kwam. Vroeg opstaan en lange werkdagen waren volgens hem de ingrediënten voor zijn vermoeidheid. Pas nadat zijn vrouw opmerkte dat hij soms stopte met ademen, ging hij naar de dokter.

Inmiddels is Peter 26 jaar, gelukkig getrouwd met Esther en hond Benji is ook niet meer weg te denken. Peter is gewisseld van baan en werkt nu als Assistent Supermarktmanager. In zijn vrije tijd fluit hij voetbalwedstrijden en houdt hij zich bezig met kerkelijke activiteiten.

Peter werd zelf pas wakker geschud na de waarschuwing van zijn vrouw. De ademstops had hij zelf niet eerder opgemerkt. Naast een slaaponderzoek kreeg hij ook een kijkonderzoek bij de KNO-arts. Uit deze onderzoeken kwam naar voren dat Peter een vernauwing in zijn neus heeft en dat zijn huig te groot is wat er destijds zorgde dat hij 30 ademstops per uur had. Peter kon kiezen tussen een operatie, een MRA beugel of een CPAP apparaat. Een operatie was door bijwerkingen ingrijpend, waardoor de arts voorstelde om met een MRA beugel te beginnen. Er was een grote kans dat de MRA-beugel door de vernauwingen niet voldoende apneus zou wegnemen. Toen na 2 jaar  MRA-beugel de AHI niet verder daalde dan 11 is besloten over te gaan op CPAP therapie.

De overgang van een kleine compacte beugel naar een CPAP apparaat met bijbehorend masker en slang stond Peter tegen. Hij zag er erg tegen op om te starten met CPAP, maar na één nacht slapen viel het alles behalve tegen. Het is natuurlijk wennen. Het masker zit niet altijd even prettig en de ene nacht slaap je er fijner mee dan de andere nacht. Maar hij is heel blij met het apparaat. Het zorgt ervoor dat hij veilig en weer goed slaapt. Daarnaast is zijn vrouw ook erg blij met het CPAP apparaat, het scheelt namelijk heel wat decibel aan gesnurk.

Toen Peter net begon met de behandeling van slaapapneu, merkte hij zelf niet veel verschil in vermoeidheidsklachten. Hij wist dat hij snurkte, maar volgens Peter stond snurken niet bekend als iets zorgelijks voor de gezondheid.  In dezelfde periode wisselde hij van baan, waardoor hij niet meer in de nacht hoefde te werken. Zijn slaapritme veranderde waardoor hij gevoelsmatig al beter sliep. Toch was hij zich er van bewust dat de therapie noodzakelijk is voor zijn gezondheid. Uit het slaaponderzoek kwam een AHI van 30. Daarbij legde de dokter nadrukkelijk uit dat hij gevoelsmatig wel lekker kon slapen, maar hij daadwerkelijk maar 30% van de nacht sliep.

Inmiddels gebruikt Peter zijn CPAP al 2 jaar trouw en neemt hij het apparaat inclusief verlengsnoer altijd mee. De afgelopen jaren gebruikt hij naar tevredenheid een nasaal masker. Voor een korte periode heeft hij een fullface masker geprobeerd, maar is weer snel zijn nasaal masker gaan gebruiken. Als hij tussendoor problemen ervaart neemt hij contact op met zijn leverancier, zodat hij vrijwel probleemloos zijn therapie kan voortzetten.

Voor Peter is het normaal dat hij een CPAP apparaat heeft en rust er voor hem ook geen taboe op zijn slaaptherapie. Iedereen in zijn omgeving weet dat hij gebruik maakt van een CPAP. Een tijd geleden kreeg hij een BHV training voor werk waar ze een masker erbij pakte, toen grapte hij zelfs nog dat hij zo’n masker elke nacht op moet. Peter is blij dat zijn AHI is gedaald naar 4 en voelt zich uitgeruster dan ooit.